Bu nedir? Bu sayfadan Sosyal İmleme bağlantılarını kullanarak Parnasizm / Şiirde Gerçekçilik Akımı yazısını bir sosyal imleme sitesine kaydedebilirsiniz, veya E-posta formunu kullanarak yazıyı bir arkadaşınıza tavsiye edebilirsiniz.

Sosyal İmleme

Bu içeriği beğendiyseniz, aşağıdaki bağlantılarla feysbuk veya twitter üzerinden paylaşabilirsiniz. Ayrıca yazıyı başka ortamlarda paylaşmak için doğrudan adres çubuğundaki bağlantıyı da kullanabilirsiniz.

  • Facebook'ta paylaş!
  • Twitter'da paylaş!


  • Yandaki form aracılığıyla herhangi bir kişiyle yazının bağlantısını içeren bir e-posta paylaşabilirsiniz. Formu doldurup, gönder butonuna tıkladıktan sonra sayfa yeniden yüklendiğinde e-postanız gönderilmiş demektir.

E-posta

E-posta ile paylaş
13 Ekim 2015

Parnasizm / Şiirde Gerçekçilik Akımı

Kategori: Edebiyat

parnasizm nedir, özellikleriFransızca ‘parnasse’ (şiir) kelimesi, Yunanistan’daki bir dağın (parnassos) adından gelmektedir. İnanışa göre, Apollon’un başkanlık ettiği şiir ve müziğin ilham perileri bu dağda bulunmaktır.

Realizmin ve natüralizmin roman ve tiyatroya getirdiği esaslarla romantik görüşe cephe aldığı bir dönemde; şiirin normal şeklinde devam etmekte olduğu ifade edilir. Parnasizm öyle bir ortamda realist ve natüralist esasları şiire aktarmak amacıyla romantizme karşı bir tepki olarak doğmuştur.

Parnasizmin ilke ve özelliklerinin realizme ve natüralizme benzer olmasının nedeninin de bu olduğu ifade edilir. On dokuzuncu yüzyılın ikinci yarısında romantik şiir anlayışına tepki olarak doğan parnasizmin; 1900’lerde sona erdiği, adını 1866’da yayımlanan ‘Le Parnasse Contemporain (Çağdaş Parnaslar)’ isimli şiir dergisinden aldığı, realizm ve natüralizmin de şiirdeki adı olduğu ifade edilir.

Parnasizmin ortaya çıkışındaki nedenler. Çetişli (2010), realizm ve natüralizmin şiirdeki adı olan parnasizmin, realizm ve natüralizmle aynı sosyal, siyasal, ekonomik ve kültürel şartlarda aynı düşünce zemininde doğup geliştiğini belirtir. Dünya edebiyatında parnasizmin temsilcileri olarak; Th.Gauthier (181-1872), Theeodore de Banville (1823-1891), Leconte de Lisle (1818-1905), François Coppee (1842-1972), Jose Maria de Heredia (1842-1905) gösterilmiştir.

Türk edebiyatında parnasizm. Gözler (1976b), parnas şairlerin çok titiz birer kuyumcu hassasiyeti taşıdıklarını, bu yönüyle bu akıma uyan sanatçıların hemen hemen Türk edebiyatında yer almadığını, fakat parnas şiirinin bu titizlik özelliğini örneklemek bakımından Yahya Kemal Beyatli’nın şiirinin gösterilebileceğini ifade eder. Gözler’in parnas şiiri örneklendirirken Cenap Şahabettin ya da Tevfik Fikret’in şiirlerine yer vermediği görülür.


Geri Dön: Parnasizm / Şiirde Gerçekçilik Akımı