Manasçılar

manasçılar

Manasçılar, Manas destanın obuz çalıp, türküler söyleyerek anlatan; el-kol ve baş hareketleriyle MANAS, SEMETEY, SEYTEK, ER TÖŞTÜK ve COLAY HAN gibi destan kahramanlarının konuşmalarını yer ve olaya uygun olarak ses tonlarında canlandıran, “OZAN-ÂŞIK-MEDDAH-AKTÖR” karışımı meziyetleri bünyesinde toplayan sanatçılardır.

Manasçılar, ustalarının yanında, iyi bir hikâyeci; iyi bir aktör; iyi bir türkücü, iyi bir bestekâr ve çok başarılı bir kompozitör olarak yetişmişlerdir. Bu meziyetleri taşımayan kimselere “manasçı” denilmez.

Manas Destanını çok iyi bilen Manasçılara “NAGIZ (gerçek) MANASÇI”; yarım bilenlere “ŞALA (yan) MANASÇI” adı verilir. “Nagız Manasçı”lar destanın tamamını âdabı ve erkânı ile anlatırlar ve ÜÇ BÜYÜK KOLU da bütün epizotlarıyla, kesintisiz olarak, fakat ancak ALTI ayda söyleyip tamamlayabilirler. türk halkları

Bilinen en eski Manasçı KELDÎBEK (1750- ?)’tir. Öteki tanınmış Manasçılardan bazıları da şunlardır:

“Balık” lâkaplı BEKMURAT (7-1868), NAYMANBAY, AL ÇONBAŞ, TINIBEK, ÇÜYÜK, SAĞIMBAY ORAKBAKOĞLU (1867-1930), ŞAYAK-BAY KARALAYOĞLU (1894-?), TOGOLOK MOLDO, Ş. RISMENDE-YEV, C. KOCEKOV, B. SAZANOV. gagauz türkleri

Kazak Manasçılan arasında Cambil Câbayoğlu (1846-1945), Mayköt, Kulmambet, Süyimbay, S. Mürsekoy ünlülerdendir.

Günümüzde, Kırgızistan ve Kazakistan’da MANAS’ı yanm veya tam olarak söyleyebilen genç Manasçılar bulunmaktadır.

Bu konuya henüz yorum yapılmamış. Düşüncelerini paylaşan ilk insan olmaya ne dersin?

Yorum yaz!

UYARI: Lütfen doğru ve güzel bir Türkçe ile hakaret etmeden yorum yapınız.
  Yukarı çık!